Home » MJN NIEUWE TWEEDEHANDS RACEFIETS!

MJN NIEUWE TWEEDEHANDS RACEFIETS!

En toen had ik opeens een nieuwe tweedehands racefiets! Ja je leest het goed. Een echte racefiets! Ik kan het zelf ook nog niet zo goed geloven. Toen ik vanochtend wakker werd, stond ik niet op met de gedachte of de intentie om vandaag een nieuwe racefiets te kopen. Of nou ja… een nieuwe tweedehands dan, dus echt helemaal nieuw nieuw is hij niet. Maar voor mij wel!

Een nieuwe hobby of sport vinden: ́…fietsen leek mij een goed idee.́

Na mijn fietsrit van gisteren ben ik weer helemaal in love met fietsen! Vorig jaar ben ik begonnen met fietsen. Al jarenlang volg ik een aantal meiden van mijn eigen leeftijd via hun social media kanalen en hun blogs waarop ze schreven over hun hardloopavonturen. Maar de laatste jaren is mij een soort trend opgevallen. Deze meiden, die over het algemeen alleen maar praatten over hardlopen, hadden het steeds vaker over fietsen. Ze stapten steeds vaker op de fiets om kilometers te maken en begonnen hier ook steeds meer over te schrijven op hun blogs. Dat vond ik leuk, want hardlopen was voor mij geen optie meer, maar fietsen misschien wel!

Ik heb die meiden, en dan heb ik het met name over Annemerel, Japke Janneke en Jip Sanders, altijd enorm bewonderd om hun passie voor hardlopen. Alleen kon ik nooit aan hun niveau’s tippen, zeker niet met hardlopen. Naast het feit dat ze op topsportsnelheid liepen, kon ik vanwege een chronische blessure, shin splints, het hardlopen nooit lang volhouden. De pijn in mijn schenen nam het plezier in hardlopen bij mij weg waardoor ik het op een gegeven moment heb opgegeven. Hardlopen is niet mijn sport, hoe leuk ik het ook vindt. En dat zal ik moeten accepteren. Tijd om iets anders te zoeken waar ik net zoveel voldoening uithaal en waar ik net zoveel plezier aan beleef. Een tijdje heb ik overwogen om te gaan zwemmen. Gewoon baantjes trekken. Maar ik voel me al jarenlang niet heel comfortabel meer in een bikini en daarnaast leek het mij ook een beetje saai. Fietsen leek mij een goed idee. Ook toen ik vanwege een depressie thuis kwam te zitten, adviseerde mijn therapeut mij om te gaan fietsen om mijn hoofd leeg te maken. Dit deed ik. Toen welliswaar gewoon op mijn krakkemikkige boodschappen fiets en kwam ik niet verder dan tien tot vijftien kilometer, maar ook toen vond ik het fietsen een fijne bezigheid. Het is een relatief veilige sport wat blessuregevoeligheid betreft en daarnaast heb je er niet veel voor nodig. Alleen een fiets.

Mijn zoektocht naar een racefiets

Het kriebelde steeds meer om mij te gaan verdiepen in fietsen. Ik besloot te gaan informeren bij de lokale fietsenwinkel wat een racefiets zou kosten. Helaas liep ik daar meteen al tegen een muur. Vanwege ome Cor (het je-weet-wel-virus), was fietsen ontzettend populair geworden en was er geen betaalbare racefiets meer te krijgen. Daarnaast waren de racefietsen ook amper leverbaar en waren de wachttijden lang, lees maanden oplopend tot een jaar. Zoveel geduld had ik niet. Dus ik vervolgde mijn zoektocht op Marktplaats. Een paar weken lang heb ik Marktplaats afgestruind naar een leuke, betaalbare racefiets. Maar helaas kon ik geen geschikte fiets vinden. Ik besloot nog eens bij de fietsenwinkel bij mijn ouders in het dorp te gaan kijken. Mijn vader ging met mij mee. Hij vroeg me waar ik een beetje naar op zoek was. En ik wees: ‘Eigenlijk een echte racefiets,’ zei ik, ‘maar ik zou ook al blij zijn als ik ergens zoiets kan vinden.’ Op de werkplaats stond een sportief model. Een fiets die een beetje tussen een mountainbike en een gravelbike in zat. De fietsenmaker had ons gesprek gehoord en mengde zich in het gesprek. ‘Als je deze fiets wil hebben, is ‘ie van jou,’ zei hij. ‘Ik ben hem toevallig net aan het opknappen.’

Een klein kwartier later wandelde ik met mijn vader terug naar huis. Ik kon hem diezelfde middag nog ophalen. Zo kocht ik mijn allereerste sportieve fiets. Zo kon ik eerst eens kijken of ik het fietsen echt wel leuk vond en of ik het ook zou volhouden. Inmiddels zijn we een jaar verder en alhoewel ik een korte winter-en-verhuis-pauze heb gehad wat fietsen betreft zitten de eerste kilometers van het jaar weer in de benen! En ben ik weer op slag verliefd op het fietsen! Ik kijk alweer uit naar mijn volgende fietsrit.

Mijn eerste “echte” racefiets

De gedachten aan een echte racefiets zijn nooit weggeweest. Zeker naarmate mijn liefde voor fietsen bleef groeien en ik steeds meer plezier beleefde aan het fietsen. Ik kon steeds sneller, maakte steeds langere ritten en overwon angsten door mezelf uit te dagen. Het fietsen is goed voor me en dat merk ik meteen!

Toen ik vanochtend wakker werd, kriebelde het weer. Mijn fietsrit van gister had me zo goed gedaan dat de gedachte aan een “echte” racefiets alweer boven kwamen drijven. Het voelt met mijn fiets toch altijd een beetje alsof ik voor spek en bone meedoe met de wielrenners maar er toch net niet helemaal bij hoor. Terwijl we nog een beetje lagen te luieren in bed, want het was immers zondag, en mijn vriend het laatste nieuws las over Oekraïne, opende ik mijn Marktplaats app en tikte het woord racefiets in in de zoekbalk. Al snel stuitte ik op een fiets die mijn aandacht trok. Ik stuurde de verkoper een berichtje dat ik geinteresseerd was en of het mogelijk was om de fiets te laten bezorgen. Heerenveen was net te ver weg om met de trein heen te gaan en met de fiets terug. Voor een klein bedrag wilde de beste man de fiets wel komen brengen! Een half uur later hadden we een deal. Hij zou de fiets vanmiddag nog komen brengen. Inmiddels staat mijn racefiets te shinen in de hal van onze woning en kan ik echt niet wachten om er mooie ritten mee te rijden! Laat het voorjaar maar komen!

Voor sommigen zal dit nog steeds niet de beste racefiets zijn, maar voor mij is dit alweer een hele upgrade! Ik ben nog altijd een beginnende wielrenner, dus mijn eisenlijstje zal wat minder groot zijn. Wie weet word ik ooit nog eens een prof 😜! Voor nu ben ik in ieder geval heel erg blij met deze prachtige racefiets!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.